Historyczne zakwaterowanie czarnoskórych uchodźców w Kanadzie w okresie niewolnictwa
Obchodzimy 80. rocznicę powstania Welcome Place
Kanada ma długą historię przyjmowania uchodźców i osób ubiegających się o azyl. Z okazji Miesiąca Historii Afroamerykanów pragniemy podkreślić czasy, gdy Kanada była schronieniem i nowym początkiem dla tych, którzy uciekli przed opresyjnym panowaniem niewolnictwa w Stanach Zjednoczonych. Dzięki pomocy grup abolicjonistów, uchodźcy-niewolnicy budowali stabilne życie w Kanadzie, tworząc nowe zawody, możliwości i społeczności, które wzmacniały kanadyjski ekosystem.
Obchodzimy 80 lat powitania i wspólnoty
Obchodząc 80-lecie Welcome Place (MIIC), świętujemy niesamowitą podróż, która ukształtowała nas jako ludzi. Od 1945 roku mamy zaszczyt witać i wspierać uchodźców oraz nowoprzybyłych, którzy szukają bezpieczeństwa, przynależności i nadziei w Manitobie.
Przez dziesięciolecia wspólnie:
- Pomogliśmy tysiącom nowoprzybyłych rozpocząć nowe życie poprzez programy dotyczące osiedlania się, sponsorowania i nabywania umiejętności życiowych.
- Rozszerzyliśmy nasz zasięg na całą Manitobę, wspierając integrację zarówno w społecznościach miejskich, jak i wiejskich.
- Nawiązaliśmy partnerstwa, sieci wolontariuszy i inicjatywy oparte na współczuciu, szacunku i równości.
Ten kamień milowy należy do naszej społeczności – do każdego pracownika, wolontariusza, sponsora, partnera i nowego członka, który był częścią naszej historii. Wasza życzliwość, wytrwałość i zaangażowanie sprawiły, że Welcome Place jest tym, czym jest dzisiaj.
Patrząc w przyszłość, nasza obietnica pozostaje niezmienna: nadal będziemy tworzyć prowincję, w której każdy będzie czuł się bezpiecznie, wspierany i jak u siebie w domu.
Dziękujemy za 80 lat gościnności i za kształtowanie silniejszej, bardziej współczującej Manitoby.
Najwcześniejsza dokumentacja osadników i uchodźców
Najwcześniejsze wzmianki o Czarnych Osadnikach w Kanadzie pochodzą z XVII wieku, z czasów przed lojalistami. Osoby te były głównie pochodzenia afrykańskiego, które zostały wysiedlone jako niewolnicy i osiedliły się w społecznościach Nowej Szkocji.
Później, w 1783 roku, przybyli Czarni Lojaliści. Było to wynikiem wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Wielu zniewolonym Czarnym obiecało wolność i ziemię w zamian za wsparcie Brytyjczyków. Ponad 3000 Czarnych Lojalistów osiedliło się w Nowej Szkocji, stając się jedną z największych migracji wolnych Czarnych do Kanady.
W 1796 r. grupa 550 Maronów, wygnanych z Jamajki po sprzeciwianiu się brytyjskim rządom kolonialnym, została przesiedlona do Nowej Szkocji.
Wreszcie, tysiące czarnoskórych uchodźców z wojny z 1812 roku otrzymało w latach 1812–1816 zezwolenie na przedostanie się do Nowej Szkocji, szukając wolności od niewolnictwa w Ameryce.
Utworzenie społeczności czarnych
Przybycie tych osadników, Maronów i uchodźców doprowadziło do powstania pięćdziesięciu dwóch historycznych Czarnych Osad. Do najbardziej znanych osiedli założonych lub współzałożonych przez Czarnych Uchodźców (i ich potomków) należą:
- Mulgrave Road (hrabstwo Guysborough)
- Góra Uniacke
- Upper Big Tracadie
- Północny Preston
- Lucasville
- Five Mile Plains
- i Africville.
Pełną listę innych osiedli można znaleźć tutaj: Oryginalne społeczności czarnoskóre w Nowej Szkocji – 902 Man Up
Towarzystwo Przyjaciół Uchodźców-Niewolników
Kluczowym czynnikiem w pomyślnej relokacji uchodźców-niewolników były grupy abolicjonistów. Jedną z nich było Towarzystwo Przyjaciół Uchodźców-Niewolników (The Slave Refugee Friends Society). Zostało ono założone w 1852 roku przez grupy abolicjonistów w St. Catharines w Ontario (powstało po zniesieniu niewolnictwa w Kanadzie w 1833 roku). Organizowały one wsparcie finansowe, możliwości zatrudnienia, schronienie, żywność, odzież, edukację i opiekę zdrowotną dla uchodźców przybywających do St. Catharines, uciekających przed amerykańskim niewolnictwem.
Wśród kluczowych członków znaleźli się William Hamilton Merritt, poseł z okręgu St. Catharines, oraz burmistrz Elias Smith Adams. Jermain Loguen, zawiadowca stacji w Syracuse, został członkiem i skorzystał z pomocy zorganizowanej przez grupę. Harriet Tubman została dodatkowo mianowana członkiem honorowym podczas swojego pobytu w mieście.
Uchodźcy-niewolnicy i umiejętności, które można przenieść
Chociaż grupy takie jak Towarzystwo Przyjaciół Uchodźców Niewolników (Slave Refugee Friends Society) były w stanie zapewnić uchodźcom edukację, której pozbawili ich handlarze niewolników, nie oznaczało to, że przybyli tu bez celu. Wszyscy posiadali umiejętności niezbędne do przetrwania, które mogły zostać wykorzystane do znalezienia zatrudnienia. Na przykład byli niewolnicy, którzy posiadali umiejętności rzemieślnicze (stolarstwo, kowalstwo, fryzjerstwo), mogli znaleźć pracę w małych miasteczkach/miastach.
Czarni mężczyźni mogli znaleźć pracę na kolei, zarabiając na ubrania dla swoich rodzin i kupując ziemię. Czarne kobiety, które pracowały jako pokojówki, krawcowe, praczki i kucharki, mogły wykorzystać swoje umiejętności, aby znaleźć zatrudnienie.
W innych przypadkach ich umiejętności przetrwania były wykorzystywane do tworzenia zupełnie nowych możliwości samozatrudnienia/niezależności. Wielu byłych niewolników biegle posługiwało się polowaniem, rybołówstwem, ogrodnictwem i hodowlą zwierząt, ponieważ wszystkie te zajęcia były dla nich sposobem na samowystarczalność z powodu niedożywienia ze strony handlarzy. Rozwój tych umiejętności był możliwy do przeniesienia po przybyciu do Kanady. Pozwoliło im to uprawiać rośliny towarowe, takie jak pszenica, ziemniaki, warzywa, owoce i tytoń, i sprzedawać je jako źródło niezależnego dochodu.
Co to pokazuje
Przyjmowanie uchodźców do Kanady nie jest niczym nowym. Kraj ten historycznie stanowił schronienie dla osób uciekających przed prześladowaniami, wyprzedzając o ponad trzysta lat zobowiązania traktatowe dotyczące poszanowania, ochrony i realizacji praw uchodźców i osób ubiegających się o azyl. (W szczególności artykuł 14.1 Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, który stanowi, że każdy ma prawo ubiegać się o azyl i korzystać z niego w innym kraju w razie prześladowań).
Dowodzi to również odporności i zdolności adaptacyjnych uchodźców-niewolników. Wnoszą oni pozytywny wkład w kanadyjski ekosystem, wywierając własny wpływ kulturowy, budując społeczności, możliwości i środki zrównoważonego rozwoju, korzystając z wcześniej zdobytych umiejętności przetrwania i wsparcia grup abolicjonistycznych, pomimo opresyjnych rządów i barier rasowych.
Welcome Place nadal buduje społeczność i angażuje nowych przybyszów
Aby zainicjować postęp i rozwój, potrzebne jest wsparcie społeczności ze strony osób o różnym poziomie władzy i przywilejów. Dodatkowa pomoc ze strony grup abolicjonistycznych, która pozwoliła na finansowanie, zapewnienie zakwaterowania, edukacji i wyżywienia czarnoskórym uchodźcom-niewolnikom na wczesnym etapie ich przybycia, sprawiła, że przejście do życia w Kanadzie stało się bardziej efektywne.
W dzisiejszych czasach Welcome Place nadal pomaga osobom ubiegającym się o azyl, uciekającym przed prześladowaniami o różnym nasileniu. Naszą misją jest ułatwienie uchodźcom osiągnięcia sukcesu po przybyciu do Manitoby. Dążymy do:
- Pomóż nowoprzybyłym i uchodźcom przystosować się do życia w Kanadzie.
- Upewnij się, że nowoprzybyli i uchodźcy są świadomi niezbędnych i odpowiednich usług w zakresie osiedlania się oraz mają do nich dostęp.
- Opracowywanie kompleksowych i urozmaiconych programów mających na celu zapoznanie przybyszów i uchodźców z umiejętnościami niezbędnymi w codziennym życiu w Kanadzie.
- Pomaganie nowoprzybyłym i uchodźcom w znalezieniu stałego zakwaterowania.
- Umożliwianie nowoprzybyłym i uchodźcom wnoszenia wkładu w życie społeczności.
- Zmobilizować zasoby rządowe, takie jak agencje i społeczność lokalna, które pomogą nowoprzybyłym i uchodźcom zadomowić się w kanadyjskim społeczeństwie.
- Zmobilizować zasoby rządowe, takie jak agencje i społeczność lokalna, które pomogą nowoprzybyłym i uchodźcom zadomowić się w kanadyjskim społeczeństwie.
- Monitorowanie polityki rządowej i postaw wobec przybyszów i uchodźców oraz współpraca z agencjami federalnymi, prowincjonalnymi i pozarządowymi, którym zależy na ich dobrostanie.
- Rozmawiaj o kwestiach sprawiedliwości społecznej związanych z przybyszami i w razie potrzeby działaj w ich imieniu
- Tworzenie partnerstwa między przybyszami i uchodźcami a społecznością poprzez dzielenie się wiedzą i obopólne zrozumienie w celu osiągnięcia harmonijnej jedności.
Welcome Place istnieje po to, by wspierać godność, niezależność i współczucie w życiu osób, które przybyły do Kanady jako uchodźcy. Wspieramy równe traktowanie wszystkich osób i akceptujemy różnice międzykulturowe. Witamy wszystkich bez uprzedzeń. Nasze relacje opierają się na wzajemnym zaufaniu i szacunku.
Mural „Dance Your Way”
„Dance Your Way” to pięciopiętrowy mural autorstwa debiutującej artystki Bîstyeka i rdzennej artystki Jeannie White Bird, zamówiony przez Welcome Place z okazji 80. rocznicy istnienia. Dzieło oddaje hołd ośmiu dekadom wspierania uchodźców i przybyszów, zakorzenionych na ziemiach przodków Terytorium Traktatu 1.
W centrum tańca znajdują się dwie postacie – rdzenna tancerka w dżingle dress i kurdyjski przybysz – tańczące razem, symbolizując pojednanie, odporność i wspólne uzdrowienie. Wymiana słodkiej trawy i gałązki oliwnej odzwierciedla życzliwość i pokój, łącząc doświadczenia społeczności rdzennych i przybyszów.
Otaczają je święte symbole siły i odnowy:
- Thunderbird, obrońca i strażnik wszystkiego
- Żółw, duch Wyspy Żółwia i uzdrawiające wody
- Gwiazda Czterech Kierunków, oddająca hołd cyklom życia i jedności ludzkości
- Babcia Księżyc, prowadząca z góry
- Płynne przewody symbolizujące ruch i siłę
Słowo „Witamy” pojawia się w ponad tuzinie języków, którymi posługują się rodziny przybyszów, celebrując język, tożsamość i przynależność.
Dzięki intensywnym kolorom i sugestywnym obrazom, Dance Your Way jest zarówno celebracją wspólnoty, jak i żywym aktem pojednania, splatającym ze sobą historie przesiedleń, siły i nadziei na bardziej połączoną przyszłość.
